จากใจคนเป็นอา อยากให้หลานไปเรียนอินเดีย

ตอนที่.2

Summer Camp ครั้งแรก: บทพิสูจน์ของเด็ก ป.3

หลังจากกลับจาก Darjeeling ก็คุยกับที่บ้านว่าลองเอาคอปเตอร์ไป Summer Bangalore ดูก่อนละกันในช่วงเดือนตุลาคม ว่าจะเป็นยังไง.

วันที่ 5 ตุลาคม 2562

ตอนนั้นคอปเตอร์เรียนอยู่ ป.3
เราตัดสินใจลองให้คอปเตอร์ไปเข้า Summer Camp ที่เมือง Bangalore ก่อน เพื่อดูว่าเขาจะอยู่แบบเด็กหอได้ไหม และปรับตัวกับการอยู่ห่างจากครอบครัวได้หรือเปล่า

โรงเรียนที่เลือกคือ SNIS ด้วยความที่เราเคยเรียนและเคยใช้ชีวิตอยู่ที่อินเดียมาก่อน เลยตัดสินใจส่งคอปเตอร์ไปกับเอเจนซี่ของรุ่นพี่ (พี่ที่เรียนอินเดียมาด้วยกัน) เพื่อให้ทุกอย่างเป็นระบบ และมีคนดูแล

ก่อนเดินทาง พี่ชายเราค่อนข้างกังวลมาก เพราะคอปเตอร์ยังเล็ก เรากับแฟนเดินเลยเดินทางไปด้วย และพักอยู่โรงแรมที่บังกาลอร์ประมาณ 7 วัน เพื่อดูว่าเขาอยู่ได้โอเคไหม

สำหรับเรา การได้กลับไปบังกาลอร์อีกครั้งเป็นอะไรที่ดีใจมาก เพราะเราไม่ได้กลับไปเมืองนี้เลยตั้งแต่ปี 2012 และจริง ๆ ก็คิดถึงอินเดียอยู่แล้ว

ขอเล่าตรงนี้ก่อนว่า ความคิดที่จะส่งคอปเตอร์ไปเรียนอินเดีย เป็นความคิดของเราคนเดียว
เรารู้ดีว่ามันหมายถึงความรับผิดชอบหลายอย่าง ทั้งเรื่องโรงเรียน เรื่องการใช้ชีวิต และเรื่องต่าง ๆ ที่อินเดีย เพราะพี่ชายเราไม่ได้ภาษาอังกฤษ ทุกอย่างเลยต้องเป็นเราที่ตัดสินใจและจัดการเอง

ช่วงที่คอปเตอร์เข้าเรียน Summer Camp ไม่มีปัญหาอะไรเลย เขาดูสนุก ปรับตัวได้ดี และแทบไม่โทรกลับบ้าน ทำให้ทุกคนคิดว่าเขาน่าจะโอเค

แต่พอกลับไทยมา วันแรก คอปเตอร์ร้องไห้ แล้วพูดว่า

“อยากกลับอินเดีย อยากไปเรียน”

แค่นั้นเลย คำพูดสั้น ๆ ของเด็ก ป.3 ทำให้ผู้ใหญ่ทุกคนเงียบ และเริ่มคิดเหมือนกันว่า “เอาจริงใช่ไหม”

และนี่คือจุดเริ่มต้นของการตัดสินใจครั้งถัดไป… แต่จริงๆยังไงเราก็จะเอาไปอยู่แล้วแหละ

ให้ไปลองก่อนก็ดีเหมือนกัน

Subscribe
Notify of
guest

0 Comments